Wniosek o zniesienie alimentów na pełnoletnie dziecko: jak przygotować pismo?
Wniosek o zniesienie alimentów na pełnoletnie dziecko to pismo składane najczęściej przez rodzica, który uważa, że jego obowiązek alimentacyjny wobec dorosłego dziecka powinien zostać zakończony. W praktyce takie pismo może być potrzebne wtedy, gdy dziecko osiągnęło samodzielność, pracuje, ma własne dochody, nie kontynuuje nauki, nie wykazuje starań o usamodzielnienie albo sytuacja finansowa rodzica znacząco się pogorszyła.
Dobrze przygotowany dokument powinien zawierać dane rodzica zobowiązanego do alimentów, dane pełnoletniego dziecka, oznaczenie sądu, wskazanie wcześniejszego wyroku lub ugody alimentacyjnej, konkretne żądanie zniesienia alimentów, uzasadnienie, dowody, załączniki oraz podpis. Pismo powinno być rzeczowe i oparte na faktach, ponieważ samo ukończenie 18 lat przez dziecko nie zawsze automatycznie kończy obowiązek alimentacyjny.
Najważniejsze jest wykazanie, że doszło do zmiany okoliczności. Może to być na przykład zakończenie nauki, podjęcie pracy, uzyskiwanie regularnych dochodów, brak kontynuowania edukacji, założenie własnej rodziny, unikanie pracy mimo możliwości albo sytuacja, w której dalsze płacenie alimentów jest nadmiernie obciążające dla rodzica.
Kiedy można rozważyć zniesienie alimentów na pełnoletnie dziecko?
Zniesienie alimentów można rozważyć wtedy, gdy pełnoletnie dziecko jest już w stanie utrzymać się samodzielnie albo nie podejmuje realnych starań, aby się usamodzielnić. Każda sprawa zależy jednak od konkretnych okoliczności, takich jak wiek dziecka, nauka, stan zdrowia, możliwości zarobkowe, rzeczywiste dochody i sytuacja rodzica.
Warto pamiętać, że pełnoletność sama w sobie zwykle nie wystarcza. Jeżeli dziecko nadal się uczy, studiuje dziennie, nie ma realnej możliwości pracy albo choruje, sąd może oceniać obowiązek alimentacyjny inaczej niż w przypadku osoby dorosłej, zdrowej, pracującej i samodzielnej finansowo.
Wniosek może być rozważany, gdy
- pełnoletnie dziecko pracuje i osiąga własne dochody,
- dziecko zakończyło naukę i nie kontynuuje edukacji,
- dziecko nie podejmuje pracy mimo realnych możliwości,
- dziecko studiuje pozornie lub wielokrotnie zmienia kierunki bez efektów,
- dziecko założyło własną rodzinę i prowadzi samodzielne życie,
- sytuacja finansowa rodzica znacząco się pogorszyła,
- dalsze płacenie alimentów jest nadmiernie obciążające w konkretnej sytuacji.
Najważniejsze elementy wniosku o zniesienie alimentów
Wniosek powinien jasno wskazywać, czego domaga się rodzic. Najczęściej będzie to żądanie uchylenia obowiązku alimentacyjnego wobec pełnoletniego dziecka od konkretnej daty. Można również wnosić o ustalenie, że alimenty nie są już należne od dnia wniesienia pozwu albo od innego uzasadnionego momentu, zależnie od okoliczności sprawy.
Pismo powinno odnosić się do wcześniejszego orzeczenia lub ugody, na podstawie której alimenty są płacone. Trzeba wskazać sąd, datę wyroku, sygnaturę akt, wysokość alimentów oraz dane osoby uprawnionej.
Praktyczna tabela: główne części dokumentu
| Część wniosku | Co warto wpisać? | Dlaczego jest ważna? |
|---|---|---|
| Dane rodzica | imię, nazwisko, adres, PESEL, dane kontaktowe | Wskazują osobę, która domaga się zniesienia alimentów. |
| Dane pełnoletniego dziecka | imię, nazwisko, adres, PESEL, data urodzenia | Pokazują, kogo dotyczy obowiązek alimentacyjny. |
| Poprzednie orzeczenie | wyrok, ugoda, sygnatura, data, wysokość alimentów | Wyjaśnia, na jakiej podstawie alimenty są płacone. |
| Żądanie | uchylenie obowiązku alimentacyjnego od wskazanej daty | Określa, czego domaga się wnioskodawca. |
| Uzasadnienie | opis zmiany sytuacji dziecka lub rodzica | Pokazuje, dlaczego alimenty powinny zostać zniesione. |
| Dowody | dokumenty, zaświadczenia, korespondencja, świadkowie | Potwierdzają twierdzenia zawarte w piśmie. |
| Załączniki i podpis | odpis wyroku, dokumenty finansowe, odpis pozwu, podpis | Uzupełniają formalną część pisma. |
Dane stron
We wniosku należy wskazać dane rodzica, który płaci alimenty, oraz dane pełnoletniego dziecka, na rzecz którego alimenty są płacone. Po osiągnięciu pełnoletności dziecko zwykle występuje w sprawie samodzielnie, dlatego należy podać jego aktualny adres do doręczeń.
Jeżeli rodzic nie zna aktualnego adresu dziecka, powinien wskazać ostatni znany adres i opisać, dlaczego nie ma nowszych danych. Aktualny adres ma duże znaczenie, ponieważ sąd musi doręczyć pismo drugiej stronie.
Przy danych stron warto wpisać
- imię i nazwisko rodzica zobowiązanego do alimentów,
- adres zamieszkania lub adres do korespondencji,
- numer PESEL rodzica,
- imię i nazwisko pełnoletniego dziecka,
- adres pełnoletniego dziecka,
- numer PESEL dziecka, jeśli jest znany,
- dane pełnomocnika, jeżeli strona korzysta z pomocy prawnika.
Do jakiego sądu złożyć pismo?
Sprawy alimentacyjne najczęściej rozpoznaje sąd rodzinny. W praktyce właściwość sądu może zależeć od miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów albo innych zasad dotyczących spraw rodzinnych. Przed złożeniem pisma warto sprawdzić, który sąd będzie właściwy w konkretnej sytuacji.
W nagłówku dokumentu należy wpisać pełną nazwę sądu, wydział oraz adres. Jeżeli wcześniejsza sprawa alimentacyjna toczyła się w konkretnym sądzie, warto sprawdzić, czy obecne pismo powinno trafić do tego samego sądu, czy do sądu właściwego według aktualnego miejsca zamieszkania stron.
Przy wyborze sądu warto sprawdzić
- aktualne miejsce zamieszkania pełnoletniego dziecka,
- miejsce zamieszkania rodzica składającego pismo,
- czy sprawa dotyczy uchylenia alimentów, obniżenia czy zmiany wyroku,
- jaki sąd wydał poprzedni wyrok,
- pełną nazwę wydziału rodzinnego,
- adres sądu,
- czy pismo wymaga odpisu dla drugiej strony.
Jak sformułować żądanie zniesienia alimentów?
Żądanie powinno być konkretne. Warto napisać, że wnioskodawca wnosi o uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec pełnoletniego dziecka, ustalonego określonym wyrokiem lub ugodą, od wskazanej daty. Jeżeli alimenty są płacone w określonej kwocie, należy tę kwotę podać.
Można również wskazać żądanie zasądzenia kosztów postępowania, jeżeli wnioskodawca chce, aby sąd rozstrzygnął także tę kwestię. Warto jednak pamiętać, że treść żądania powinna być dopasowana do konkretnej sprawy i dokumentów.
W żądaniu warto wskazać
- uchylenie obowiązku alimentacyjnego,
- dane pełnoletniego dziecka,
- wysokość dotychczasowych alimentów,
- datę wyroku lub ugody alimentacyjnej,
- sygnaturę poprzedniej sprawy, jeśli jest znana,
- datę, od której alimenty mają zostać zniesione,
- ewentualny wniosek o koszty postępowania.
Pełnoletność dziecka a obowiązek alimentacyjny
Wiele osób zakłada, że alimenty automatycznie kończą się po ukończeniu przez dziecko 18 lat. W praktyce pełnoletność jest ważną okolicznością, ale nie zawsze wystarcza do zakończenia obowiązku alimentacyjnego. Znaczenie ma to, czy dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie.
Jeżeli pełnoletnie dziecko nadal się uczy, studiuje i nie ma realnej możliwości samodzielnego utrzymania, obowiązek alimentacyjny może nadal istnieć. Jeżeli jednak dziecko pracuje, uzyskuje dochody albo nie podejmuje starań o naukę i pracę, rodzic może rozważyć złożenie pisma o zniesienie alimentów.
Praktyczna tabela: pełnoletność a alimenty
| Sytuacja dziecka | Co może oznaczać? | Co warto udokumentować? |
|---|---|---|
| Dziecko nadal się uczy | alimenty mogą nadal być rozważane | rodzaj szkoły, tryb nauki, wyniki, frekwencję |
| Dziecko pracuje | może świadczyć o samodzielności finansowej | umowę o pracę, dochody, informacje o zatrudnieniu |
| Dziecko nie uczy się i nie pracuje | może uzasadniać pytanie o starania o usamodzielnienie | brak kontynuacji nauki, brak aktywności zawodowej |
| Dziecko studiuje, ale nie zalicza semestrów | może wymagać oceny, czy edukacja jest rzeczywista | zaświadczenia z uczelni, przebieg studiów, przerwy w nauce |
| Dziecko ma własną rodzinę | może wskazywać na większą samodzielność życiową | miejsce zamieszkania, dochody, sytuację rodzinną |
Uzasadnienie wniosku
Uzasadnienie powinno wyjaśniać, dlaczego obowiązek alimentacyjny powinien zostać zakończony. Najważniejsze jest pokazanie, że od czasu poprzedniego orzeczenia zmieniły się okoliczności. Może chodzić o sytuację dziecka, sytuację rodzica albo obie te kwestie jednocześnie.
Warto pisać konkretnie. Zamiast ogólnego stwierdzenia „dziecko jest dorosłe”, lepiej opisać, że dziecko ukończyło szkołę, pracuje, uzyskuje dochody, nie kontynuuje nauki albo nie podejmuje realnych starań o samodzielność. Jeżeli rodzic ma trudną sytuację finansową, również należy ją opisać.
W uzasadnieniu warto opisać
- kiedy i na jakiej podstawie alimenty zostały ustalone,
- ile lat ma obecnie dziecko,
- czy dziecko się uczy lub studiuje,
- czy dziecko pracuje i osiąga dochody,
- czy dziecko jest samodzielne życiowo,
- czy zmieniła się sytuacja finansowa rodzica,
- dlaczego dalsze płacenie alimentów nie jest uzasadnione.
Dziecko pracuje i ma własne dochody
Jedną z najczęstszych podstaw wniosku jest sytuacja, w której pełnoletnie dziecko pracuje i uzyskuje dochody pozwalające na samodzielne utrzymanie. Może to być umowa o pracę, działalność gospodarcza, stałe zlecenia, praca za granicą albo inne regularne źródło utrzymania.
Warto jednak pamiętać, że sama praca dorywcza nie zawsze musi oznaczać pełną samodzielność. Znaczenie ma wysokość dochodów, regularność pracy, koszty utrzymania dziecka, tryb nauki i ogólna sytuacja życiowa.
Przy dochodach dziecka warto ustalić
- czy dziecko pracuje regularnie,
- jaki rodzaj umowy posiada,
- jakie osiąga miesięczne dochody,
- czy dochody wystarczają na utrzymanie,
- czy dziecko mieszka samodzielnie,
- czy nadal się uczy,
- czy posiada inne źródła finansowania.
Dziecko nie kontynuuje nauki
Jeżeli pełnoletnie dziecko zakończyło edukację i nie kontynuuje nauki, może to być istotny argument za zniesieniem alimentów. Rodzic powinien jednak wykazać, że dziecko ma realną możliwość podjęcia pracy albo już funkcjonuje samodzielnie.
W uzasadnieniu można wskazać, kiedy dziecko ukończyło szkołę, czy podjęło studia, czy z nich zrezygnowało, czy zmieniało kierunki, czy podejmowało pracę oraz czy wykazuje starania o zdobycie zawodu i utrzymanie.
W takiej sytuacji warto opisać
- kiedy dziecko zakończyło naukę,
- czy uzyskało zawód lub kwalifikacje,
- czy podjęło studia lub z nich zrezygnowało,
- czy rejestrowało się jako osoba bezrobotna,
- czy szukało pracy,
- czy odmawiało zatrudnienia,
- czy utrzymuje się z innych źródeł.
Pozorna nauka lub brak postępów w edukacji
Czasami pełnoletnie dziecko formalnie się uczy, ale w praktyce nie robi realnych postępów, wielokrotnie powtarza semestry, zmienia kierunki, nie uczęszcza na zajęcia albo traktuje naukę wyłącznie jako sposób na utrzymanie alimentów. W takiej sytuacji rodzic może próbować wykazać, że dalsze alimenty nie są uzasadnione.
Trzeba jednak zachować ostrożność. Nie każde niepowodzenie w nauce oznacza brak starań. Sąd może brać pod uwagę sytuację zdrowotną, trudności życiowe, charakter studiów, możliwości dziecka i realne działania podejmowane w celu zdobycia wykształcenia.
Przy pozornej nauce warto zebrać informacje o
- frekwencji na zajęciach,
- zaliczonych i niezaliczonych semestrach,
- zmianach kierunku studiów,
- przerwach w nauce,
- skreśleniu z listy studentów lub uczniów,
- łączeniu nauki z pracą,
- rzeczywistych staraniach dziecka o zdobycie kwalifikacji.
Pogorszenie sytuacji finansowej rodzica
Wniosek może być uzasadniany również zmianą sytuacji rodzica. Jeżeli rodzic utracił pracę, zachorował, ma niższe dochody, nowe obowiązki rodzinne, wysokie koszty leczenia, kredyty albo inne istotne wydatki, może to mieć znaczenie przy ocenie dalszego obowiązku alimentacyjnego.
Samo pogorszenie sytuacji finansowej rodzica nie zawsze oznacza automatyczne zniesienie alimentów. Może jednak uzasadniać żądanie uchylenia albo ewentualnie obniżenia alimentów, jeśli pełne zniesienie nie byłoby w danej sytuacji zasadne.
Przy sytuacji rodzica warto opisać
- aktualne dochody,
- utracone źródła dochodu,
- koszty utrzymania mieszkania,
- koszty leczenia i rehabilitacji,
- inne osoby pozostające na utrzymaniu,
- zadłużenie lub egzekucje, jeśli występują,
- porównanie sytuacji obecnej z sytuacją z czasu ustalania alimentów.
Dowody w sprawie o zniesienie alimentów
Dowody powinny potwierdzać zmianę okoliczności. Mogą dotyczyć dziecka, rodzica albo obu stron. Warto zebrać dokumenty dotyczące nauki, zatrudnienia, dochodów, miejsca zamieszkania, stanu zdrowia, kosztów utrzymania i wcześniejszego orzeczenia alimentacyjnego.
Jeżeli rodzic nie ma dostępu do dokumentów dziecka, może wskazać, jakie informacje powinny zostać ustalone w toku sprawy. Można również wnosić o zobowiązanie drugiej strony do przedstawienia określonych dokumentów, jeżeli są istotne dla oceny sprawy.
Praktyczna tabela: przykładowe dowody
| Dowód | Co może potwierdzać? | Kiedy bywa przydatny? |
|---|---|---|
| Zaświadczenie o zatrudnieniu dziecka | pracę i dochody pełnoletniego dziecka | gdy dziecko jest aktywne zawodowo |
| Zaświadczenie ze szkoły lub uczelni | kontynuowanie nauki albo jej brak | gdy spór dotyczy edukacji dziecka |
| Dokumenty dochodowe rodzica | aktualną sytuację finansową zobowiązanego | gdy rodzic powołuje się na spadek dochodów |
| Dokumentacja medyczna | chorobę rodzica lub dziecka | gdy stan zdrowia wpływa na możliwości pracy lub koszty utrzymania |
| Korespondencja | informacje o pracy, nauce, samodzielności lub odmowie kontaktu | gdy pokazuje realną sytuację pełnoletniego dziecka |
Załączniki do wniosku
Do pisma warto dołączyć dokumenty potwierdzające zarówno wcześniejszy obowiązek alimentacyjny, jak i zmianę okoliczności. Podstawowym załącznikiem będzie zwykle odpis wyroku, ugody lub innego dokumentu, na podstawie którego alimenty zostały ustalone.
W zależności od sprawy można dołączyć również dokumenty dotyczące dochodów, zatrudnienia, kosztów utrzymania, choroby, nauki dziecka albo braku kontynuowania edukacji. Warto przygotować także odpis pisma dla drugiej strony.
Najczęstsze załączniki
- odpis wyroku alimentacyjnego lub ugody,
- potwierdzenia płacenia alimentów,
- dokumenty dotyczące dochodów rodzica,
- dokumenty dotyczące kosztów utrzymania rodzica,
- dokumenty potwierdzające zatrudnienie dziecka,
- informacje o nauce lub zakończeniu edukacji dziecka,
- odpis wniosku dla drugiej strony.
Od kiedy można żądać zniesienia alimentów?
We wniosku warto wskazać datę, od której rodzic domaga się zniesienia obowiązku alimentacyjnego. Może to być na przykład data wniesienia pozwu, data zakończenia nauki przez dziecko, data podjęcia przez nie pracy albo inna data związana ze zmianą okoliczności.
Trzeba jednak pamiętać, że ostateczna ocena należy do sądu. Dlatego warto dokładnie uzasadnić, dlaczego właśnie od tej daty alimenty nie powinny być już należne. Dobrze, jeśli wskazana data wynika z dokumentów, na przykład z zaświadczenia o zakończeniu nauki albo umowy o pracę.
Datą wskazaną we wniosku może być
- data wniesienia pozwu,
- data zakończenia nauki przez dziecko,
- data podjęcia pracy przez dziecko,
- data uzyskania stałych dochodów,
- data istotnej zmiany sytuacji finansowej rodzica,
- data założenia przez dziecko własnego gospodarstwa domowego,
- inna data wynikająca z okoliczności sprawy.
Zniesienie alimentów czy obniżenie alimentów?
Nie w każdej sprawie pełne zniesienie alimentów będzie najlepszym lub najbardziej realnym rozwiązaniem. Jeżeli dziecko częściowo się utrzymuje, ale nadal potrzebuje wsparcia, albo sytuacja rodzica pogorszyła się, ale obowiązek alimentacyjny nie ustał całkowicie, można rozważyć również żądanie obniżenia alimentów.
W praktyce warto przemyśleć, czy głównym żądaniem ma być uchylenie obowiązku alimentacyjnego, czy ewentualnie obniżenie alimentów. Można też sformułować żądanie główne i ewentualne, jeśli sytuacja tego wymaga.
Praktyczne porównanie
| Rodzaj żądania | Kiedy może być rozważany? | Co trzeba wykazać? |
|---|---|---|
| Zniesienie alimentów | gdy dziecko jest samodzielne albo nie stara się usamodzielnić | ustanie potrzeby dalszego alimentowania |
| Obniżenie alimentów | gdy obowiązek nadal istnieje, ale kwota jest zbyt wysoka | zmianę potrzeb dziecka lub możliwości rodzica |
| Zawieszenie płatności | rzadziej, w szczególnych sytuacjach | konkretną czasową przeszkodę lub zmianę sytuacji |
| Ugoda | gdy strony są w stanie się porozumieć | zgodne ustalenia rodzica i pełnoletniego dziecka |
Czy można przestać płacić alimenty bez wyroku?
Jeżeli alimenty zostały ustalone wyrokiem, ugodą sądową lub innym formalnym dokumentem, rodzic nie powinien samodzielnie przestawać ich płacić tylko dlatego, że dziecko stało się pełnoletnie. Dopóki obowiązuje wcześniejsze rozstrzygnięcie, brak płatności może prowadzić do zaległości i egzekucji.
Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest złożenie pozwu o uchylenie obowiązku alimentacyjnego i oczekiwanie na rozstrzygnięcie. Jeżeli strony są zgodne, mogą próbować uregulować sprawę w sposób formalny, ale warto zadbać, aby dokumenty rzeczywiście kończyły dotychczasowy obowiązek.
Przed zaprzestaniem płatności warto sprawdzić
- czy istnieje wyrok lub ugoda alimentacyjna,
- czy obowiązek został formalnie uchylony,
- czy dziecko nadal może prowadzić egzekucję,
- czy powstały zaległości alimentacyjne,
- czy strony mają pisemne porozumienie,
- czy potrzebne jest zatwierdzenie przez sąd,
- czy lepiej złożyć pozew o uchylenie alimentów.
Najczęstsze błędy we wniosku o zniesienie alimentów
Najczęstszym błędem jest powoływanie się wyłącznie na pełnoletność dziecka. Wniosek powinien pokazywać, że dziecko jest samodzielne albo nie podejmuje realnych starań o usamodzielnienie. Sama data osiemnastych urodzin może być niewystarczająca.
Drugim częstym problemem jest brak dowodów. Rodzic twierdzi, że dziecko pracuje albo nie studiuje, ale nie przedstawia żadnych dokumentów ani nie wskazuje, jak te okoliczności można ustalić. Błędem bywa też brak wskazania poprzedniego wyroku, brak żądania konkretnej daty, brak podpisu albo brak odpisu dla drugiej strony.
Błędy, których warto unikać
- oparcie wniosku wyłącznie na pełnoletności dziecka,
- brak wskazania poprzedniego wyroku lub ugody,
- brak sygnatury poprzedniej sprawy, jeśli jest znana,
- brak konkretnej daty zniesienia alimentów,
- brak dowodów dotyczących pracy lub nauki dziecka,
- zbyt emocjonalny opis konfliktu rodzinnego,
- brak dokumentów dotyczących sytuacji finansowej rodzica,
- samowolne zaprzestanie płacenia alimentów,
- brak podpisu,
- brak odpisu pisma dla drugiej strony.
Jak przygotować wniosek krok po kroku?
Przygotowanie wniosku warto rozpocząć od odszukania dokumentu, na podstawie którego alimenty zostały ustalone. Następnie trzeba ustalić, jakie okoliczności zmieniły się od tego czasu i jakie dowody mogą to potwierdzić.
Pismo powinno być uporządkowane: najpierw dane stron i sądu, następnie żądanie, potem uzasadnienie, dowody i załączniki. Po podpisaniu wniosek należy złożyć w sądzie wraz z odpisem dla pełnoletniego dziecka.
Praktyczna kolejność przygotowania
- Odszukaj wyrok, ugodę lub dokument ustalający alimenty.
- Sprawdź wysokość alimentów i sygnaturę poprzedniej sprawy.
- Ustal aktualną sytuację pełnoletniego dziecka.
- Zbierz dowody dotyczące pracy, nauki lub samodzielności dziecka.
- Przygotuj dokumenty dotyczące swojej sytuacji finansowej.
- Wskaż konkretną datę, od której alimenty mają zostać zniesione.
- Sformułuj żądanie uchylenia obowiązku alimentacyjnego.
- Opisz uzasadnienie i wskaż dowody.
- Dołącz załączniki i odpis pisma dla drugiej strony.
- Podpisz wniosek i złóż go we właściwym sądzie.
Elementy, które warto sprawdzić przed złożeniem pisma
Przed złożeniem wniosku warto sprawdzić, czy dokument zawiera wszystkie potrzebne informacje. Szczególną uwagę należy zwrócić na dane dziecka, aktualny adres, poprzednie orzeczenie, żądanie, datę zniesienia alimentów, uzasadnienie i dowody.
Warto również upewnić się, że pismo jest spokojne i rzeczowe. Sąd będzie oceniał okoliczności, a nie sam konflikt między rodzicem a dzieckiem. Dlatego lepiej unikać obraźliwych sformułowań i skupić się na faktach.
Najważniejsze elementy końcowej weryfikacji
- czy wskazano właściwy sąd,
- czy dane stron są poprawne,
- czy podano aktualny adres pełnoletniego dziecka,
- czy opisano poprzedni wyrok lub ugodę,
- czy żądanie jest konkretne,
- czy wskazano datę zniesienia alimentów,
- czy uzasadnienie pokazuje zmianę okoliczności,
- czy dołączono dowody i odpis pisma,
- czy dokument został podpisany.
Dlaczego dobrze przygotowany wniosek jest ważny?
Dobrze przygotowany wniosek o zniesienie alimentów na pełnoletnie dziecko pomaga wykazać, że dotychczasowy obowiązek alimentacyjny nie powinien już trwać. Jest szczególnie ważny wtedy, gdy dziecko osiągnęło samodzielność, pracuje, nie kontynuuje nauki albo nie podejmuje realnych starań o utrzymanie się.
Najważniejsze jest, aby dokument zawierał dane stron, oznaczenie sądu, wskazanie poprzedniego wyroku lub ugody, wysokość alimentów, żądanie uchylenia obowiązku alimentacyjnego, datę, uzasadnienie, dowody, załączniki oraz podpis.
W sprawach alimentacyjnych liczy się konkretna zmiana okoliczności. Dlatego pismo powinno pokazywać nie tylko to, że dziecko jest pełnoletnie, ale przede wszystkim to, czy może utrzymać się samodzielnie i czy dalsze alimenty są nadal uzasadnione w świetle aktualnej sytuacji obu stron.